آبشار سمیرم
این نوشتار پارسی می باشد و واژه تازی در آن بسیار کم به چشم می خورد
فرهنگ ایرانی :اگر دوست داريد، صداي خروش آبشاري پرآب در كوهسار را بشنويد و به تماشاي ريزش آب از كوه و لالههاي سرخ واژگون و شكوفههاي رنگارنگ و بستر سبز كنار جويها بايستيد، به سميرم در استان اصفهان برويد و از آنجا پس از پشت سر گذاشتن راه 5 كيلومتري به كنار آبشار سميرم ميرسيد كه از زيباترين و بزرگترين آبشارهاي ايران است.
چشماندازهاي بومی رنگارنگ آنجا در بهار و آغاز تابستان شگفتی آورند در زمستان هم ميشود به كنار آبشار رفت و در خلوت آرامش، غرش آبشار را با همه تن شنيد.
دریغ است دلبسته گردشگري در بر و بوم باشيم و آبشار سميرم را نبينيم. آبشار پرشكوه سميرم، آبنماي خود جوش چشمنوازي است كه در 5 كيلومتري خاور (شرق) سميرم در 160 كيلومتري جنوب اصفهان قرار گرفته است.
با گذشت از سميرم به سوی خاور (شرق) به آبشار زيباي سميرم ميرسيم. اين آبشار گاهي، بلندایی بيش از 70 متر پيدا ميكند. آب آبشار از چشمهساران کوه های بالادست آن سرچشمه ميگيرد و از بالاي تخته سنگ هموار و بزرگ به بيرون ميجهد. پاي آبشار سرزمین سبز پهناوری ساخته شده كه هماهنگي چشمگيري با كوه و آبشار و گياهان و گلهاي بومی كوه دارد.
آب و هواي اينجا در بهار و تابستان دلنشین و دلنواز است و گردشگران بسیاری را سوی خود می کشاند تا جاییکه در زمستان هم بويژه اگر هوا بسیار سرد نباشد و برف بسیار زمين را نپوشانده باشد، دوستداران بر و بوم (طبیعت) به تماشاي آبشار ميشتابند
پایان بهار و سراسر تابستان شايد جايي براي نشستن روي نيمكتهاي زمین سبز آبشار پيدا نكنيد و صداي آبشار در سروصداي مردم، بلندای زمستانياش را نداشته باشد؛ ولی در زمستان شماييد و بر و بوم (طبیعت) شگفتانگيز پيشرويتان و شايد هم چند نفري مانند خودتان آنجا باشند. ميگويند آبشار سميرم، عروس زيباي رشته كوههاي زاگرس است.
زاگرس زيباييهاي خيرهكنندهاي دارد. شايد يكي از دیدنی ترين آنها همين آبشار باشد. اين آبشار كه آبش به دره نادر می ریزد، در گذشته 75 متر بلندا داشته؛ و در زیر فرسايش در سالهاي پشت در پشت به 35 متر كاهش يافته و تنها در سالهاي پرآبي دوباره بلندا ميگيرد.
ساليان دراز كه شايد هزاران سال باشد، دستمایه شده تا نرمي آب، خراش و شكافي بر سينه كوه بر جای گذارد و آب از اين شكاف بيرون ميجهد. همسايگي آبشار و كوه با درختان و همنوايي آنها با پرندگان، درختان و جانوران در آنجا، چشماندازي شگفتی آفرین پديد آورده كه تنها بايد به آنجا رفت و اين همه زيبايي را به چشم دل و شگفتی ديد و اين سخن را بر زبان آورد: خدايا تو را سپاس كه سرزميني زيبا به ما بخشش فرمودي.
فرهنگ ایرانی :اگر دوست داريد، صداي خروش آبشاري پرآب در كوهسار را بشنويد و به تماشاي ريزش آب از كوه و لالههاي سرخ واژگون و شكوفههاي رنگارنگ و بستر سبز كنار جويها بايستيد، به سميرم در استان اصفهان برويد و از آنجا پس از پشت سر گذاشتن راه 5 كيلومتري به كنار آبشار سميرم ميرسيد كه از زيباترين و بزرگترين آبشارهاي ايران است.
چشماندازهاي بومی رنگارنگ آنجا در بهار و آغاز تابستان شگفتی آورند در زمستان هم ميشود به كنار آبشار رفت و در خلوت آرامش، غرش آبشار را با همه تن شنيد.
دریغ است دلبسته گردشگري در بر و بوم باشيم و آبشار سميرم را نبينيم. آبشار پرشكوه سميرم، آبنماي خود جوش چشمنوازي است كه در 5 كيلومتري خاور (شرق) سميرم در 160 كيلومتري جنوب اصفهان قرار گرفته است.
با گذشت از سميرم به سوی خاور (شرق) به آبشار زيباي سميرم ميرسيم. اين آبشار گاهي، بلندایی بيش از 70 متر پيدا ميكند. آب آبشار از چشمهساران کوه های بالادست آن سرچشمه ميگيرد و از بالاي تخته سنگ هموار و بزرگ به بيرون ميجهد. پاي آبشار سرزمین سبز پهناوری ساخته شده كه هماهنگي چشمگيري با كوه و آبشار و گياهان و گلهاي بومی كوه دارد.
آب و هواي اينجا در بهار و تابستان دلنشین و دلنواز است و گردشگران بسیاری را سوی خود می کشاند تا جاییکه در زمستان هم بويژه اگر هوا بسیار سرد نباشد و برف بسیار زمين را نپوشانده باشد، دوستداران بر و بوم (طبیعت) به تماشاي آبشار ميشتابند
پایان بهار و سراسر تابستان شايد جايي براي نشستن روي نيمكتهاي زمین سبز آبشار پيدا نكنيد و صداي آبشار در سروصداي مردم، بلندای زمستانياش را نداشته باشد؛ ولی در زمستان شماييد و بر و بوم (طبیعت) شگفتانگيز پيشرويتان و شايد هم چند نفري مانند خودتان آنجا باشند. ميگويند آبشار سميرم، عروس زيباي رشته كوههاي زاگرس است.
زاگرس زيباييهاي خيرهكنندهاي دارد. شايد يكي از دیدنی ترين آنها همين آبشار باشد. اين آبشار كه آبش به دره نادر می ریزد، در گذشته 75 متر بلندا داشته؛ و در زیر فرسايش در سالهاي پشت در پشت به 35 متر كاهش يافته و تنها در سالهاي پرآبي دوباره بلندا ميگيرد.
ساليان دراز كه شايد هزاران سال باشد، دستمایه شده تا نرمي آب، خراش و شكافي بر سينه كوه بر جای گذارد و آب از اين شكاف بيرون ميجهد. همسايگي آبشار و كوه با درختان و همنوايي آنها با پرندگان، درختان و جانوران در آنجا، چشماندازي شگفتی آفرین پديد آورده كه تنها بايد به آنجا رفت و اين همه زيبايي را به چشم دل و شگفتی ديد و اين سخن را بر زبان آورد: خدايا تو را سپاس كه سرزميني زيبا به ما بخشش فرمودي.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اسفند ۱۳۸۹ ساعت 11:13 توسط مدیریت وبلاگ
|