+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 12:13 توسط بهاره صبوری ( فردوسی مشهد )
|
"موج خاکی صحو و وهم و سکر ماست موج آبی صحو سکر و فناست جمله ی ذرات در وی محو شد عالم از وی مست گشت و صحو شد ای تو نارسته از این فانی رباط تو چه دانی صحو و سکر و انبساط باز آنجا چون حق او محو شد بازماند از سکر و سوی صحو شد" مولوی